Rejon Negotinska Krajina

Pravi biser u vinskom turizmu Srbije je rejon Negotinske Krajie, na krajnjem istoku Srbije, uz rumunsku i bugarsku granicu. Brdovito-planinski reljef na zapadu, koji prelazi u blago brdovite i ravne terene na istoku pogoduje vinovoj lozi i utiče na kvalitet vina, po kojem je Krajina bila vekovima na glasu. Grožđe se gajilo još u doba Rimskog carstva, a od sredine 19. i početkom 20. veka izuzetno jaka vina čak do 16% alkohola, osvajala su najvrednije medalje na svetskim vinskim izložbama u Bordou i Londonu.

Iz tog perioda su ostale pivnice, ili pimnice – jedinstvena vinska sela koja su služila samo za proizvodnju vina. U rajačkim pivnicama sačuvano je 160, a u Rogljevu 120 starih podruma. U svakom od tih sela još se koriste desetine vinskih podruma, od kojih su neki pretvoreni u ugostiteljske objekte. Uz Rajac i Rogljevo, pivnice su sačuvane i u Smedovcu, ali nisu toliko poznate. Poslednjih godina ta sela čine najvažniji deo vinske turističke ponude rejona. U njima se spravljaju najmirisnija crvena vina koja su odlčan spoj dobre zemlje, sunca i nadmorske visine od 150 do 250 metara.

U Negotinskoj Krajini vekovima su gajene stare sorte koje su uglavnom sačuvane i do danas i od kojih se pravi vino – četereška ili kadarka, prokupac, crna i bela tamjanika, bagrina, smederevka i začinak . Od krajinskih vina najpoznatija su crna, dobijena od prokupca, crnog burgundca i gamea. Vina imaju intenzivno crvenu boju, prijatnog su ukusa i bukea. Od belih vina poznati su bagrina, semijon, italijanski rizling, sovinjon i smederevka. Najveći zasadi crne tamjanike, autohtone sorte Negotinske Krajine, nalaze se u vinogradima manastira Bukovo. Tradiciju čuvaju đaci i profesori Poljoprivredne škole koja je osnovana upravo u tom manastiru 1887. godine kao prva vinogradarska škola u Srbiji.